Granxa Kiriko!!!!

O pasado fin de semana (días 11 e 12 de Xuño) fomos a Granxa Kiriko. A granxa Kiriko é unha granxa escola situada en Fonelos de Montes, nos arredores de Vigo. Alí levamos indo varios anos seguidos e vamos seguir coa tradición.
O sábado as 10 da mañá, todos os rapaces que quixemos asistir montamos no bus xunto a dúas nais e arrincamos.Na granxa Kiriko fixemos inmensidade de cousas: aparte dos longos e divertidos tempos libres na tela da araña no parque, fomos o monte, donde nos ensinaron a seguir rastros (atopamos moitas pegadas, toupeiras e ratoeiras, árbores picados, piñas mordidas; incluso uns pelos de rato de campo nun fento. E tamén atopamos un escornabois vivo, cabaliños do demo, rás... tivemos moita sorte. Faláronnos dos gansos e patos que tiñan (e dixéronnos como diferencialos) e tamén acariciamos e soltamos ao seu rebaño (2 cabalos, 1 vaca, 2 burros e inmensidade de cabras e ovellas. Ah, e tamén collemos coellos). Fixemos varios experimentos, rosquillas caseiras e explicáronnos moitas cousas. Xogamos o bule bule, un xogo de probas moi chulo. Quedamos 2ºs. Pola noite oubo festa (vaia mágoa, non oubo xogos nocturnos) e pasámolo bastante ben sin parar quietos, bailando e brincando. Pola noite acabamos mortos. Foi moi divertido.
Cousas boas:
·Aprendimos moito.
·Estivemos cos amigos e pasámolo xenial nos tempos libres, en compañía.
· Fixemos varios xogos interesantes e chulos.
· Fixemos exploración polo bosque e unha festa moi divertida e con boa música.
·Comimos rosquillas caseiras ¡ñam!
·Pasámolo xenial.

Cousas malas:
· Oubo que madrugar! E era moi caro: 90 €  socio 120 € non socio!!!!
· Non oubo xogos nocturnos.
·Non oubo piscina.
·Non oubo tantos xogos como o ano pasado.
·A conida era rica, pero estaba fría.
·Chegamos moito antes de tempo. Poderíase haber aproveitado ese tempo para ir a piscina!


Mirade esta páxina do cole, onde falan da granxa e ensinan algunhas fotos: http://olardefriancinho.blogspot.com/2011/06/fin-de-semana-na-granxa-kiriko.html

Máis cumpleanos superchulos!!!

O pasado venres 8 de Abril, Noa celebrou o seu cumpleanos na bolera de Samil. Foi un cumpleanos moi chulo, sobretodo cando a boleira se transformou en discoteca (cousa que pasa na mitade da 2º partida para animar o ambiente). A todos nos encanta ir a bolera, é algo difícil ao principio, pero todos nos rimos en amistade e pasámolo moi ben. Antía foi a campiona. Logo na finca de Samil, (unha finca que ten de todo: columpios, mesa de pin-pon, piscina, trampolín, moitos cans e incluso unha cabaña no árbore!) tomamos a tarta, e xogamos e xogamos sen parar. Foi moi divertido.
O seguinte sábado, día 16 de Abril, Laura fixo o seu nun ecoparque. Foi chulísimo, porque había que ir superando probas, superando circuitos, entre as árbores. Había, entre outras: redes, plataformas móbiles, tirolinas... O 1º circuito era o do cursillo de iniciación, o 2º e o 3º eran longos e divertidos, e cando os pasamos, decidímonos lanzarnos o 4º, que era moi difícil. Había plataformas e troncos móbiles separadas entre si un ou dous metros e había que saltar dunha a outra, e outras probas difíciles, tanto de explicar coma de facer. Iso estando a uns 20 metros do chan... ou sexa que millor non mirar abaixo. Moitas veces estabas incluso por abandonar, posto que che doían as  pernas e os brazos, pero nos seguimos e valeu a pena.Chegamos ao final. <Hurra!> Dixemos. Laura tirouse pola tirolina, pero ao chegar non se deu agarrado e tivo que remar (empurrarse cos brazos hasta o final), mentres, ao lado, unha chica doutra tirolina dixo <Libre!!!> (é a palabra que hai que dicir para que o outro sepa que se pode tirar) e eu pensaba que era Laura a que o dixera.  Entón pechei os ollos e estendín os brazos, ata que escoitei... <Aldara!!!> Eu abrin os ollos e vin que estaban cos brazos estendidos e dixen <Ola amigos, ola!!!> (non entendín o que querían dicir) e cando mirei para o frente... <Ahhhh!!!!!!!!!!!> e ¡CATAPLAF! Chocámonos as dúas. O resto do día rímonos diso e recordamos un cumpleanos maravilloso.
Xa vedes, amigos, aquuí os cumpleanos non cesan, e o millor é que son en sitios orixinais. 

Rugbi no cole

O pasado día 11 de febreiro, no colexio tivemos unha visita moi especial... Viñeron dous homes a darnos clases de rugbi!

E eses dous homes eran xogadores do único equipo de Vigo de rugbi, a ensinaronnos os reglamentos do rugbi, e logo fixemos uns xogos moi divertidos. Sabíades que o rugbi é o deporte con máis regras do  mundo? Pero iso non significa que sexa aburrido. Trata de facer placaxes ao adversario para que non poña o balón nunha portería, que é o que ten que facer o teu equipo, pero só se poden facer pases para atrás. Os placaxes non é botarse enriba do contrario, senón frealo "abrazándoo". Ademais o balón non pode rebotar ao poñelo na portería no chan, senón o gol é inválido. E sobretodo, os pases deben ser horizontais, non bombeados ou a estilo xabalina, porque senón e máis fácil que che bloqueen.

Os xogos foron moi divertidos, e todos o pasamos xenial. Eles dixéronnos que esta temporada estano facendo moi ben e queren pasar a 1ª división. Xogan todos os domingos as 11 da mañá, e se queredes, podedes ir alí a animalos!
Se premedes na imaxe iredes directamente a páxina web do club de rugbi de Vigo.
                                                            

O Cachalote

Non sabedes o que é? Pois é un deporte que unhas amigas e eu inventamos, e que agora é a bomba no colexio. Se queredes saber como é para xogar vós miradeo aquí:

O Cachalote é un deporte que mezcla o tenis, o baloncesto e o balonmano. O nome ven de Babadote, que eran as iniciales destes, pero co tempo, (vamos, en 2 días) apareceu este, máis atractivo.

Trata de meter unha pelota de tenis nunha canastra de baloncesto movéndose ao balonmano. Moverse ao balonmano quere dicir que se poden dar dous pasos coa pelota na man, e logo ou se bota, pásase ou tírase.

Pódese entrenar pasándose o balón a longa distancia ou pasándose intentando que unha persoa intermedia non colla o balón.

A pelota inicial é PELOTI, a pelota coa que sucederon as máis importantes aventuras do deporte. Por exemplo: cando se quedou no medio dunha rede altísima e houbo que darlle cun balón; cando se quedou na herba dun muro e houbo que facer unha torre humana coa axuda dunhas nais moi amabes; ou cando se foi a casa do veciño e houbo que saltar o muro que separaba as fincas e colarse para collela na súa casa. E iso vai en serio, non vos creades que son bromiñas. Pero esa pelota téñolle moito cariño, é o meu millor amigo surreal.

Se queredes, podedes xogar vós, porque seguro que pouco a pouco vai haber máis xente que se anime, xa veredes.

Fin de semana guay!

Si, si, porque foi un finde moi completo. Este fin de semana miña nai foise a un cursillo e meu pai e eu quedamos sós... Mirade as cousas dos findes como estos:

1 - O sábado fumos a andar en bici cos meus amigos pola ruta da Auga, unha ruta por donde pasa a auga a nosa e a outras cidades. Ao final chagamos moi de noite, pero valeu a pena, porque esa ruta é preciosa. Ademais, a volta deixáronnos solos no coche e montamos un rebumbio... jajaja, tíñades que estar alí.

2- O domingo, fomos a casa dos meus avós, e estiven xogando coa miña prima e con PELOTI, a miña pelota de tenis da que nunca me separo. Ata inventei un xogo chamado Cachalote, que é una mezcla de tenis, baloncesto e balonmano. Noutra nova cóntovos sobre el. O caso é que a pelota fóisenos a casa dos veciños 4 veces, e 2 desas pasáronnola eles, pero as outras dúas non estaban na casa e tiven que escalar o muro que divide as fincas e pasar a casa veciña. En serio.

3 - Logo xogamos unhas partidas Mariokart con personas de todo o mundo e coas miñas primas, cada unha dende a súa casa, grazas a conexión a Internet.

Estes fins de semana son os millores, enserio, a vós no vos gustan? Ou todavía non os probastes? Pois non sabedes entón o que vos perdedes!