Ou Hallowen, como quiras chamarlle. O importante é que si, fomos celebrar o Samaín ao pobo de Noa, e pasámolo... de medo!
O primeiro que fixemos ao chegar alí foi saír a esplorar o pobo, e, de paso, vender bicas para a excursion de fin de curso. Vendímolas todas entre Gomesende e o Noval, o pobo do lado. E logo dunhas cantas partidas ao Trivial, puxémonos os disfraces e fixemos as nosas cabazas. Eu iba disfrazada de esquelete, Noa de noiva cadáver, Noel de Muerte e Iván de Vampiro. Foi unha pena que Antía e Brais non puideran vir por culpa de partidos de voley e futbol.
Pero o mellor de todo foi pola noite, xa que volvimos a saír sós polos dous pobos e empezamos a pedir Truco ou Trato!!! Coñecemos a persoas moi amables, e outras... non tanto. Pero o caso é que o pasamos xenial.
Pola mañá fomos ao ceminterio e tamén saudamos ao noso amigo Sultán (un can o que na última visita fíxonos compañía e co que fixemos boas amizades), e fomos deixar as cabazas que fixéramos a noite anterior polo pobo adiante: en casas abandonadas; en casas dos que nos deran caramelos, na fonte e na placiña...
Tamén quixemos ir a Castro Leboreiro, en Portugal, pero perdímonos e estivemos dando voltas e voltas en círculos durante horas...
A pesares disto, foi todo maravilloso, pasámolo xenial. Aquí vos deixo unhas imaxes:
Mostrando entradas con la etiqueta VIAXES E EXCURSIÓNS. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta VIAXES E EXCURSIÓNS. Mostrar todas las entradas
miércoles, 2 de noviembre de 2011
viernes, 21 de octubre de 2011
REUS!!!
SI, PORFIN TIVO LUGAR A EXCURSIÓN A REUS!!!!
Unha excursión que levamos esperando entusiasmadísismos desde o curso pasado! Por fin coñecemos aos nosos asignados cos que levamos escribíndonos desde hay tempo! Sen dúbida algunha, foi unha experiencia maravillosa, pero por desgraza xa acabou e aquí vola dou a coñecer:Para empezar, o viaxe en tren ¡14 horas! Pero pasáronse rápidas, gracias a que xogamos todos xuntos e pasámolo moi ben facendo cousas variadas. Claro que, inda que os asientos non foran unha cama escepcional, non estaban mal, e eu ¡xoguei o CLUEDO as 4 da mañá, xa que non tiña sono, con outras rapazas! Je, je... Solo durmimos 4 horas...
E iso a ida, porque a volta, tristes, claro, pero tamén seguimos xogando e... vaia venvida que nos prepararon! Pancartas, carteis... e, ao chegar a casa, a durmir...
O 1º día foi día libre. Coñecemos o lugar da "Marinada", a casa colonias onde estivemos. Tamén fomos a praia, e a auga estaba quentísima! E, ao volver, a piscina! E para finalizar este día maravilloso: A coñecer os nosos amigos de Reus! Por desgraza, Yasmine (a que me tocou) foise a Francia, e tocoume Mohamed, que tamén me caía moi ben, pero... non é o mesmo. Pero bueno, non hai que estar tristes, e aquí vos deixo unhas imaxes:
O 2º día fomos a Reus. Para empezar estivemos no bonito cole "Joan Rebull", o cole dos nosos asignados, onde nos expicaron cousas sobre Barcelona, Tarragona, Reus... Logo, nin máis nin menos que o Concello, onde nos deron unha charla, e, logo, ao Centro Gaudí, onde nos explicaron cousas sobre Gaudí, pero... como un xogo! Había de todo e pasamolo moi ben. E, na comida, fomos a un parque precioso, enorme, onde había todo tipo de cousas!: Instrumentos xigantes, como un xilófono, uns bombos... un lago, moitas esculturas, incluso uns saltadores!... Por último, dirixímonos a un museo sobre as festas de Reus e vimos moitos edificios modernistas pola calle...
O 3º día, e sen dúbida o mellor, visitamos... Barcelona!!! Empezamos o recorrido polo Park Güell, precioso, indiscriptible... E logo, fomos a Cosmo Caixa: un museo enorme sin comparación: Vimos espectaculares esqueletos de dinosaurios, experimentos flipantes e un bosque sumerxido, onde había miles de animais vivos... ¡Todo debaixo da terra! Fora flipante! Seguindo o percorrido vimos a Pedrera, e a Sagrada Familia ¡espectacular! E para finalizar, unha paradiña... No Camp Nou!!! Podería ser mellor?
3º día: Barcelona!!! - presentacion imagenes
E, para finalizar, fomos a Tarragona, onde visitamos a Praia Larga, chamada así por ser a máis larga de Tarragona: 3 km. (A verdade e que non se mataron co nome). E logo fomos a un bonito bosque mediterráneo, con preciosas vistas o mar, e con uns árbores finos e intrincados. Podemos atopar: sabina, margalló, carrasca, pino mediterráneo, olivos...
4º DIA: TARRAGONA - diapositivas
Sinceramente, foi todo maravilloso. A verdade é que non queríamos volver. Inda que, despois doutras 14 horas de tren, recibíronos de maneira maravillosa: Pancartas, carteis...
ATA OUTRA!!!
lunes, 22 de agosto de 2011
Guía turístico por Vigo!
A pasada semana do 9 ao 17 de agosto viñeron uns amigos de Barcelona: Coia, unha amiga de meu pai na infancia, con Jaume, os seu marido, e Marc, o seu fillo. Durante esa semana estivemos a cañecer Vigo e arredores a tope. Mirade o que visitamos:
·Vigo por dentro: En varios días visitamos o centro, o museo Marco, o náutico, Bouzas, Castrelos, e por suposto as praias.
·Un destes días fomos tamen as illas Cíes, as illas que hai en Vigo. Dela visitamos a praia de Rodas, o Alto do Príncipe, o camping... e disfrutamos coa súa fermosura.
·Redondela: No pobo que hai ao lado de Vigo, cenamos nun muiíño e fomos coñecer o casco vello de Redondela, por certo precioso.
· A praia de Nerga, unha preciosa praia na que nolo pasamos moi ben xogando a pelota, ao UNO, na auga...
·Fomos tamén a Vilanova de Cerveira, en Portugal, donde os maiores foron coñecer pobo mentres nos estivemos no campo de minigolf e no parque acuático!!! Foi superchulo.
· Tamén os maiores foron un día a Santiago; capital de Galiza, onde se atopa a Catedral e un casco vello precioso que non pararon de visitar.
Foi moi chulo estatr con eles, pola noite xogábamos todos unhas boas partidas de CLUEDO e de Continental. Ademais pola noite Marc e eu xogábamos a escondidas a DS...ji ji ji...
E supoño que eles tamén o pasaron xenial, e coñeceron moitos lugares novos. Foi unha semana moi divertida e ajetreada.
·Vigo por dentro: En varios días visitamos o centro, o museo Marco, o náutico, Bouzas, Castrelos, e por suposto as praias.
·Un destes días fomos tamen as illas Cíes, as illas que hai en Vigo. Dela visitamos a praia de Rodas, o Alto do Príncipe, o camping... e disfrutamos coa súa fermosura.
·Redondela: No pobo que hai ao lado de Vigo, cenamos nun muiíño e fomos coñecer o casco vello de Redondela, por certo precioso.
· A praia de Nerga, unha preciosa praia na que nolo pasamos moi ben xogando a pelota, ao UNO, na auga...
·Fomos tamén a Vilanova de Cerveira, en Portugal, donde os maiores foron coñecer pobo mentres nos estivemos no campo de minigolf e no parque acuático!!! Foi superchulo.
· Tamén os maiores foron un día a Santiago; capital de Galiza, onde se atopa a Catedral e un casco vello precioso que non pararon de visitar.
Foi moi chulo estatr con eles, pola noite xogábamos todos unhas boas partidas de CLUEDO e de Continental. Ademais pola noite Marc e eu xogábamos a escondidas a DS...ji ji ji...
E supoño que eles tamén o pasaron xenial, e coñeceron moitos lugares novos. Foi unha semana moi divertida e ajetreada.
miércoles, 10 de agosto de 2011
Kizoas do Ancoradoiro!!!
Si, aquí tedes os Kizoas das aventuras de Muros, que podedes ler na nova 'Estou en Muros!!!'.
Neste Kizoa preséntovos o Ancoradoiro e as praias de Lariño e Areamaior.
Muros e Noia - foto montaje
Aquí podedes ver as diapositivas de Fisterra, o "fin do mundo":
Aquí podedes ver os petroglifos da Cova de Jatos e a fervenza do Saias de noite.
Petroglifos e fervenza - diapositivas
Aquí, podedes ver como era a boca do río da praia de Carnota, donde hai auga quente, e os horreos de Carnota e de Lira.
Boca do río-Carnota - diapositivas
E por último, aquí tedes as diapositivas do Castro de Baroña, a onde fomos o último día. O ambiente era precioso e misterioso grazas a néboa que envolvia o lugar.
Neste Kizoa preséntovos o Ancoradoiro e as praias de Lariño e Areamaior.
Muros e Noia - foto montaje
Aquí podedes ver as diapositivas de Fisterra, o "fin do mundo":
Aquí podedes ver os petroglifos da Cova de Jatos e a fervenza do Saias de noite.
Petroglifos e fervenza - diapositivas
Aquí, podedes ver como era a boca do río da praia de Carnota, donde hai auga quente, e os horreos de Carnota e de Lira.
Boca do río-Carnota - diapositivas
E por último, aquí tedes as diapositivas do Castro de Baroña, a onde fomos o último día. O ambiente era precioso e misterioso grazas a néboa que envolvia o lugar.
martes, 2 de agosto de 2011
Estou en Muros!!!!!!!!!!
Por fin!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Estou no Ancoradoiro, nuns apartamentos no concello de Muros, onde nos aloxamos estes primeiros 15 días de Xulio.Un lugar donde só tes que salir da casa para ter a praia diante das túas
narices!!!
Os apartamentos eran unha antiga fábrica desalgadora, que recombertiron, e utilizaron como apartamentos. A sala principal ten un comedeiro para churrascada, un futbolín e un pequeno parking pouco utilizado. Hai un xardín enorme, onde temos unha casiña do árbore e donde cultivan diversas plantas. Seguindo hai unha cafetería e unha terraza, que da directamente á praia do Ancoradoiro, onde sempre xogamos buscando caranguexos ou nadando, e meténdonos nas barcas "Mónica" e "Arroaz II". A esquerda atopábase unha cetárea, e seguindo atopámonos coa praia de Arealonga. Ten grandes dunas e unha tranquilidade excepcional. A dereita, o parking e a entrada do ancoradoiro, e máis para alá, a praia de Lira, que ten moita resaca e acaba nun bonito faro. Hacia o norte do Ancoradoiro atopamos o camping.
Estos días xogamos moito na praia, e visitamos lugares:
·Muros: vamos a Muros dúas veces por semana para comprar comida. Ademais, o día 6 fomos con Carmela, Martiño e Diego tomar un aperitivo e o día 7 fomos ver un concerto de mercedes Peón. E un día fixemos unha ruta polo barrio de Miraflores, onde atopamos moitas iglesias e cruceiros e unha vista espléndida da ría de Muros.
·Praias Acoradoiro, Arealonga e Lira: Na do Ancoradoiro sempre xogamos, bañámonos ou tomamos o sol, e na de Lira e Arealonga paseamos varios días pola mañá, xa que son moi longas.
·Fisterra: Visitamos as praias do Rostro e Mardefora, e comemos no Restaurante do faro de Fisterra, onde disfrutamos coas preciosísimas vistas do oceáno. Era maravilloso estar no "fin da terra".
· Boca do río: Igual que o ano pasado, tamén visitamos a boca do río da praia de Carnota, onde ai unhas xeniais pozas de auga... quente! É un lugar preciso, un gran ecosistema e un lugar fantástico para bañarse.Tamén visitamos o bonito apartamento de pedra con vistas e camiño a praia e o mar de Carmela, unha amiga de miña nai.
·Carnota, Lira e Lariño: Son pobos cercanos que visitamos. En Lariño hai expectaculares vistas e casas preciosas. É un pobo moi agradable. Lira está ao lado, é moi parecido, pero distinguido por un inmenso cementerio e o horreo e o pombal de Lira. O horreo de Lira creemos que éo máis grande de Galicia. E creemolo porque ese mesmo día tamén fomos a Carnota e comprobámolo. En Carnota tamén hai un hórreo, casi igual de grande. Tamén o visitamos.
·O río Sallas: É o único río que desemboca no mar en forma dunha fervenza. O ano pasado fomos vela normal, e este ano fomos a velo pola noite iluminada. Era unha maravilla.
·Os petroglifos de Laxe das Rodas: Tamén fomos a uns petroglifos moi chulos e claros, con moi boas vistas.
·A barca do tío Nicky (o tío de Clara) "Arroaz II": Unha das mellores cousas foron os viaxes na lancha do tío Nicky. No primeiro viaxe Clara, Blanca e eu recorrimos o mar e saltamos as olas ata unhas rochas perdidas no medio do mar, onde había miles de gaivotas e cormoráns, e na auga, bancos de peixes. cando nos acercamos a un todos o peixes saltaron a vez. Cando chegamos aparcamos na boia e tivemos que ir nadando ata a orilla. No segundo viaxe Clara, Juan e eu rodeamos o monte Louro e visitamos unha piscifactoría de salmóns (que non paraban de saltar dun lado a outro). Amarramos o barco e botamos un vistazo. Ata que nos demos conta de que fora había un montón de cabalas... E puxémonos a pescar!!! Cun anzuelo artificial, dunha vez pescamos ata 8 peixes dun tiro... Ao final pillamos 39 cabalas e 1 sardiña (que Clara colleu coa man, porque estaba flotando morta sobre a auga. Esa noite as nosas familias comemos todos xuntos as cabalas e a sardiña na parrillada no Ancoradoiro. No 3º viaxe toda a panda nos lanzamos a surcar as ondas do mar (habendo mareas vivas). As veces parecía que voabamos (e o mellor foi que o Juan sentárase na madeira e a cada salto andabase rompendo o cu). A volta chegamos a praia de Arealonga e todos nos bañamos na auga cristalina e fresca. Foi supermegaextramaravilloso.
Bueno, o que mais me gustou foi posiblemente o viaxar en barco, así como o viaxar por lugares novos e xogar pola noite cos amigos... foi todo tan maravilloso!!! E o ano que ven... ¡volvemos!
*Na seguinte nova mostrareivos os Kizoas deste maravilloso viaxe...¡non vo lo perdades!
narices!!!
Somos varios: Miña nai, meu pai, Celsa (a miña tía), Xulia e eu. Aquí sempre o paso ben, grazas a que non paramos de visitar sitios novos e de xogar cos meus amigos do ano pasado, que sempre quedamos para estes días: Clara, Ana, Candela, Blanca, Juan, Pablo, Daniel...
Cheguei o venres 1 de Xulio, coa Celsa de Verín, da semaniña que pasei alí (mirade a nova "Ando por verín!", para máis información). Enseguida me veu saludar Clara, e fomos a praia a xogar. Normalmente estou xogando incansablemente cos meus amigos: Ao futbolín, a cazar caranguexos, na auga, ao Monopoly, ao fútbol e ao baloncesto, na barca do tío Nicky...
Cheguei o venres 1 de Xulio, coa Celsa de Verín, da semaniña que pasei alí (mirade a nova "Ando por verín!", para máis información). Enseguida me veu saludar Clara, e fomos a praia a xogar. Normalmente estou xogando incansablemente cos meus amigos: Ao futbolín, a cazar caranguexos, na auga, ao Monopoly, ao fútbol e ao baloncesto, na barca do tío Nicky...
Os apartamentos eran unha antiga fábrica desalgadora, que recombertiron, e utilizaron como apartamentos. A sala principal ten un comedeiro para churrascada, un futbolín e un pequeno parking pouco utilizado. Hai un xardín enorme, onde temos unha casiña do árbore e donde cultivan diversas plantas. Seguindo hai unha cafetería e unha terraza, que da directamente á praia do Ancoradoiro, onde sempre xogamos buscando caranguexos ou nadando, e meténdonos nas barcas "Mónica" e "Arroaz II". A esquerda atopábase unha cetárea, e seguindo atopámonos coa praia de Arealonga. Ten grandes dunas e unha tranquilidade excepcional. A dereita, o parking e a entrada do ancoradoiro, e máis para alá, a praia de Lira, que ten moita resaca e acaba nun bonito faro. Hacia o norte do Ancoradoiro atopamos o camping.
Estos días xogamos moito na praia, e visitamos lugares:
·Muros: vamos a Muros dúas veces por semana para comprar comida. Ademais, o día 6 fomos con Carmela, Martiño e Diego tomar un aperitivo e o día 7 fomos ver un concerto de mercedes Peón. E un día fixemos unha ruta polo barrio de Miraflores, onde atopamos moitas iglesias e cruceiros e unha vista espléndida da ría de Muros.
·Praias Acoradoiro, Arealonga e Lira: Na do Ancoradoiro sempre xogamos, bañámonos ou tomamos o sol, e na de Lira e Arealonga paseamos varios días pola mañá, xa que son moi longas.
·Fisterra: Visitamos as praias do Rostro e Mardefora, e comemos no Restaurante do faro de Fisterra, onde disfrutamos coas preciosísimas vistas do oceáno. Era maravilloso estar no "fin da terra".
· Boca do río: Igual que o ano pasado, tamén visitamos a boca do río da praia de Carnota, onde ai unhas xeniais pozas de auga... quente! É un lugar preciso, un gran ecosistema e un lugar fantástico para bañarse.Tamén visitamos o bonito apartamento de pedra con vistas e camiño a praia e o mar de Carmela, unha amiga de miña nai.
·Carnota, Lira e Lariño: Son pobos cercanos que visitamos. En Lariño hai expectaculares vistas e casas preciosas. É un pobo moi agradable. Lira está ao lado, é moi parecido, pero distinguido por un inmenso cementerio e o horreo e o pombal de Lira. O horreo de Lira creemos que éo máis grande de Galicia. E creemolo porque ese mesmo día tamén fomos a Carnota e comprobámolo. En Carnota tamén hai un hórreo, casi igual de grande. Tamén o visitamos.
·O río Sallas: É o único río que desemboca no mar en forma dunha fervenza. O ano pasado fomos vela normal, e este ano fomos a velo pola noite iluminada. Era unha maravilla.
·Os petroglifos de Laxe das Rodas: Tamén fomos a uns petroglifos moi chulos e claros, con moi boas vistas.
·A barca do tío Nicky (o tío de Clara) "Arroaz II": Unha das mellores cousas foron os viaxes na lancha do tío Nicky. No primeiro viaxe Clara, Blanca e eu recorrimos o mar e saltamos as olas ata unhas rochas perdidas no medio do mar, onde había miles de gaivotas e cormoráns, e na auga, bancos de peixes. cando nos acercamos a un todos o peixes saltaron a vez. Cando chegamos aparcamos na boia e tivemos que ir nadando ata a orilla. No segundo viaxe Clara, Juan e eu rodeamos o monte Louro e visitamos unha piscifactoría de salmóns (que non paraban de saltar dun lado a outro). Amarramos o barco e botamos un vistazo. Ata que nos demos conta de que fora había un montón de cabalas... E puxémonos a pescar!!! Cun anzuelo artificial, dunha vez pescamos ata 8 peixes dun tiro... Ao final pillamos 39 cabalas e 1 sardiña (que Clara colleu coa man, porque estaba flotando morta sobre a auga. Esa noite as nosas familias comemos todos xuntos as cabalas e a sardiña na parrillada no Ancoradoiro. No 3º viaxe toda a panda nos lanzamos a surcar as ondas do mar (habendo mareas vivas). As veces parecía que voabamos (e o mellor foi que o Juan sentárase na madeira e a cada salto andabase rompendo o cu). A volta chegamos a praia de Arealonga e todos nos bañamos na auga cristalina e fresca. Foi supermegaextramaravilloso.
Bueno, o que mais me gustou foi posiblemente o viaxar en barco, así como o viaxar por lugares novos e xogar pola noite cos amigos... foi todo tan maravilloso!!! E o ano que ven... ¡volvemos!
*Na seguinte nova mostrareivos os Kizoas deste maravilloso viaxe...¡non vo lo perdades!
martes, 28 de junio de 2011
Ando por Verín!!!
Chegaron as vacacións! E coma cada ano, tócame ir unha semaniña a Verín, sen pais, deberes nin preocupacións, unha semana de reláx e de xogar.
O fin de semana do 25 e 26 de Xuño chegamos aquí meu pai, miña nai e eu. Por desgracia non poidemos trer a Lixo, pero deixámoslle suficiente comida e bebida para dous días. Neste finde estiven cos meus pais, pero o domingo pola noite marcharon e deixáronme aquí a min, para disfrutar desta semana. Isto é o que fago estos días:
·Levántome moi tarde; sobre as 10 e media, desaiuno e tócame facer a cama, vestirme e peinarme.
· Logo salimos dar un paseo, ou comprar comida para o día seguinte; e tomar un pouco o aire.
· Chego a casa e leo o 6º libro das gemelas vampiras (que por certo, está cuhilísimo), "Pánico en el picnic", na terraza.
· Logo vexo a tele, ata que chega a miña tía e comemos.
· Pola tarde preparo a mochila, pois voume a casa de Priscila, unha amiga de Verín, donde o pasamos en grande durante horas na súa inmensa piscina, que sempre está limpísima e quentísima. Alí aprendín a facer a voltereta na auga e a perfecionar o pino, entre outras cousas. Cando saímos xogamos a xogos variados. Alí paso a tarde, mellor imposible grazas o axisfisiante bochorno.
· Chego a casa e, logo de cenar, conéctome ao ordenador, donde falo coas amigas, xogo ou escribo esta noticia
·Pola noite, cando xa se acosta o sol, vexo unha película ata as tantas da madrugada e acabome durmindo na terraza, pois como a miña avoa pecha todas as ventás, na habitación non hai quen durma.
É unha pena que non trouxera a Lixo, pois votoo bastante de menos, e a escasez de xogos que teño aquí, polo que ás veces aburrome. Pero pese a iso segue sendo divertido, pois pasas unha semana fora da casa, sen pais, e sin parar de divertirte ou relaxarte sen ninguna preocupación de que mañá haxa exame.
O fin de semana do 25 e 26 de Xuño chegamos aquí meu pai, miña nai e eu. Por desgracia non poidemos trer a Lixo, pero deixámoslle suficiente comida e bebida para dous días. Neste finde estiven cos meus pais, pero o domingo pola noite marcharon e deixáronme aquí a min, para disfrutar desta semana. Isto é o que fago estos días:
·Levántome moi tarde; sobre as 10 e media, desaiuno e tócame facer a cama, vestirme e peinarme.
· Logo salimos dar un paseo, ou comprar comida para o día seguinte; e tomar un pouco o aire.
· Chego a casa e leo o 6º libro das gemelas vampiras (que por certo, está cuhilísimo), "Pánico en el picnic", na terraza.
· Logo vexo a tele, ata que chega a miña tía e comemos.
· Pola tarde preparo a mochila, pois voume a casa de Priscila, unha amiga de Verín, donde o pasamos en grande durante horas na súa inmensa piscina, que sempre está limpísima e quentísima. Alí aprendín a facer a voltereta na auga e a perfecionar o pino, entre outras cousas. Cando saímos xogamos a xogos variados. Alí paso a tarde, mellor imposible grazas o axisfisiante bochorno.
· Chego a casa e, logo de cenar, conéctome ao ordenador, donde falo coas amigas, xogo ou escribo esta noticia
·Pola noite, cando xa se acosta o sol, vexo unha película ata as tantas da madrugada e acabome durmindo na terraza, pois como a miña avoa pecha todas as ventás, na habitación non hai quen durma.
É unha pena que non trouxera a Lixo, pois votoo bastante de menos, e a escasez de xogos que teño aquí, polo que ás veces aburrome. Pero pese a iso segue sendo divertido, pois pasas unha semana fora da casa, sen pais, e sin parar de divertirte ou relaxarte sen ninguna preocupación de que mañá haxa exame.
sábado, 18 de junio de 2011
Granxa Kiriko!!!!
O pasado fin de semana (días 11 e 12 de Xuño) fomos a Granxa Kiriko. A granxa Kiriko é unha granxa escola situada en Fonelos de Montes, nos arredores de Vigo. Alí levamos indo varios anos seguidos e vamos seguir coa tradición.
O sábado as 10 da mañá, todos os rapaces que quixemos asistir montamos no bus xunto a dúas nais e arrincamos.Na granxa Kiriko fixemos inmensidade de cousas: aparte dos longos e divertidos tempos libres na tela da araña no parque, fomos o monte, donde nos ensinaron a seguir rastros (atopamos moitas pegadas, toupeiras e ratoeiras, árbores picados, piñas mordidas; incluso uns pelos de rato de campo nun fento. E tamén atopamos un escornabois vivo, cabaliños do demo, rás... tivemos moita sorte. Faláronnos dos gansos e patos que tiñan (e dixéronnos como diferencialos) e tamén acariciamos e soltamos ao seu rebaño (2 cabalos, 1 vaca, 2 burros e inmensidade de cabras e ovellas. Ah, e tamén collemos coellos). Fixemos varios experimentos, rosquillas caseiras e explicáronnos moitas cousas. Xogamos o bule bule, un xogo de probas moi chulo. Quedamos 2ºs. Pola noite oubo festa (vaia mágoa, non oubo xogos nocturnos) e pasámolo bastante ben sin parar quietos, bailando e brincando. Pola noite acabamos mortos. Foi moi divertido.
Cousas boas:
·Aprendimos moito.
·Estivemos cos amigos e pasámolo xenial nos tempos libres, en compañía.
· Fixemos varios xogos interesantes e chulos.
· Fixemos exploración polo bosque e unha festa moi divertida e con boa música.
·Comimos rosquillas caseiras ¡ñam!
·Pasámolo xenial.
Cousas malas:
· Oubo que madrugar! E era moi caro: 90 € socio 120 € non socio!!!!
· Non oubo xogos nocturnos.
·Non oubo piscina.
·Non oubo tantos xogos como o ano pasado.
·A conida era rica, pero estaba fría.
·Chegamos moito antes de tempo. Poderíase haber aproveitado ese tempo para ir a piscina!
Mirade esta páxina do cole, onde falan da granxa e ensinan algunhas fotos: http://olardefriancinho.blogspot.com/2011/06/fin-de-semana-na-granxa-kiriko.html
O sábado as 10 da mañá, todos os rapaces que quixemos asistir montamos no bus xunto a dúas nais e arrincamos.Na granxa Kiriko fixemos inmensidade de cousas: aparte dos longos e divertidos tempos libres na tela da araña no parque, fomos o monte, donde nos ensinaron a seguir rastros (atopamos moitas pegadas, toupeiras e ratoeiras, árbores picados, piñas mordidas; incluso uns pelos de rato de campo nun fento. E tamén atopamos un escornabois vivo, cabaliños do demo, rás... tivemos moita sorte. Faláronnos dos gansos e patos que tiñan (e dixéronnos como diferencialos) e tamén acariciamos e soltamos ao seu rebaño (2 cabalos, 1 vaca, 2 burros e inmensidade de cabras e ovellas. Ah, e tamén collemos coellos). Fixemos varios experimentos, rosquillas caseiras e explicáronnos moitas cousas. Xogamos o bule bule, un xogo de probas moi chulo. Quedamos 2ºs. Pola noite oubo festa (vaia mágoa, non oubo xogos nocturnos) e pasámolo bastante ben sin parar quietos, bailando e brincando. Pola noite acabamos mortos. Foi moi divertido.
Cousas boas:
·Aprendimos moito.
·Estivemos cos amigos e pasámolo xenial nos tempos libres, en compañía.
· Fixemos varios xogos interesantes e chulos.
· Fixemos exploración polo bosque e unha festa moi divertida e con boa música.
·Comimos rosquillas caseiras ¡ñam!
·Pasámolo xenial.
Cousas malas:
· Oubo que madrugar! E era moi caro: 90 € socio 120 € non socio!!!!
· Non oubo xogos nocturnos.
·Non oubo piscina.
·Non oubo tantos xogos como o ano pasado.
·A conida era rica, pero estaba fría.
·Chegamos moito antes de tempo. Poderíase haber aproveitado ese tempo para ir a piscina!
Mirade esta páxina do cole, onde falan da granxa e ensinan algunhas fotos: http://olardefriancinho.blogspot.com/2011/06/fin-de-semana-na-granxa-kiriko.html
viernes, 10 de junio de 2011
Vamos a Berrande!!!
Ola a todos! Este fin de semana foi un dos millores findes do mundo! E sabedes por que? Porque nos fomos toda a Pandilla Basura a Verín!
Bueno, mais ben a Berrande, a miña aldea por parte de nai, a ensinarlles o pobo e facer rutas polo monte. Deixamos a Lixo en Verín e fomos para arriba, onde lle ensinamos a todos a casa e o pobo. A todos lle encantou. A nosa casa era unha antiga casiña que remodelamos e que lle puxemos un toque 'moderno' sen perder a seu encanto tradicional. Ensinámoslles a Xuntoira, o Cuartel, a Igrexa, o bar e o parque, o Cruceiro, a fonte... fomos de un lado a outro (onde os rapaces, cunha lupa, prendemos lume a varias follas).
En canto chegamos e desfixemos a maleta marchamos a Cidadella, unha fermosa ruta que se adentra no bosque seguindo continuamente un río, que acaba nunhas pozas e nunha impresionante fervenza. Hai miradores por todos lados, subimos ata un e observamos a maravilla que era este lugar. Logo baixamos ata onde a fervenza salpica e sacamonos moitas fotos. Logo chegamos ata Portugal, pola ruta do Contrabando, e xogamos un bo partido de béisbol-piña, que é xogar ao beisbol con uns paus e unha piña.
Pola noite xogamos o CLUEDO, co que o pasamos en grande, aproveitando que o día anterior fora venres 13. E logo fomos a dormir ao faiado, donde o pasamos en grande falando, rindo, e, por desgraza, continuamente acompañandos polo "Gorgonzola" e compañía (O tufo dos pés de Noel).
O día seguinte fomos percorrendo o monte do Cabezo, o principal monte de Berrande, cunhas vistas de media provincia preciosas. Botando pompas de xabón, fomos falando e pasámolo moi ben ese día. Logo fomos comer a Vilardevós, donde xogamos ao balón e ao CLUEDO, que nos enamorou.
Pasámolo xenial, pero logo foi hora de volver. Queríamos ir as termas de Ourense, pero estaban todas cheas, así que fomos xogar todas a casa de Antía o voley e a penaltis-columpios e logo a Samil, a finca de Noa, a xogar con Cloe e saltar no trampolín.
Sen dúbida, foi un finde inolvidable, e o mellor é que todavía nos quedan dous días de ponte para pasalo en grande!!!!! Mirade este Kizoa das fotos que alí sacamos, a ver se vos gustan:
Bueno, mais ben a Berrande, a miña aldea por parte de nai, a ensinarlles o pobo e facer rutas polo monte. Deixamos a Lixo en Verín e fomos para arriba, onde lle ensinamos a todos a casa e o pobo. A todos lle encantou. A nosa casa era unha antiga casiña que remodelamos e que lle puxemos un toque 'moderno' sen perder a seu encanto tradicional. Ensinámoslles a Xuntoira, o Cuartel, a Igrexa, o bar e o parque, o Cruceiro, a fonte... fomos de un lado a outro (onde os rapaces, cunha lupa, prendemos lume a varias follas).
En canto chegamos e desfixemos a maleta marchamos a Cidadella, unha fermosa ruta que se adentra no bosque seguindo continuamente un río, que acaba nunhas pozas e nunha impresionante fervenza. Hai miradores por todos lados, subimos ata un e observamos a maravilla que era este lugar. Logo baixamos ata onde a fervenza salpica e sacamonos moitas fotos. Logo chegamos ata Portugal, pola ruta do Contrabando, e xogamos un bo partido de béisbol-piña, que é xogar ao beisbol con uns paus e unha piña.
Pola noite xogamos o CLUEDO, co que o pasamos en grande, aproveitando que o día anterior fora venres 13. E logo fomos a dormir ao faiado, donde o pasamos en grande falando, rindo, e, por desgraza, continuamente acompañandos polo "Gorgonzola" e compañía (O tufo dos pés de Noel).
O día seguinte fomos percorrendo o monte do Cabezo, o principal monte de Berrande, cunhas vistas de media provincia preciosas. Botando pompas de xabón, fomos falando e pasámolo moi ben ese día. Logo fomos comer a Vilardevós, donde xogamos ao balón e ao CLUEDO, que nos enamorou.
Pasámolo xenial, pero logo foi hora de volver. Queríamos ir as termas de Ourense, pero estaban todas cheas, así que fomos xogar todas a casa de Antía o voley e a penaltis-columpios e logo a Samil, a finca de Noa, a xogar con Cloe e saltar no trampolín.
Sen dúbida, foi un finde inolvidable, e o mellor é que todavía nos quedan dous días de ponte para pasalo en grande!!!!! Mirade este Kizoa das fotos que alí sacamos, a ver se vos gustan:
lunes, 16 de mayo de 2011
Viaxe a prehistoria!!!
Meu pai levaba tempo cavilando nunha excursión para todos os pais e fillos da ANPA que estivesen animados, e o resultado foi moi confortante: O meu tío Xosé explicou e adentrou a todas as familias nun intrigante pasado cheo de lendas e sucesos fantásticos.
A ANPA fixo púbica esta andaina e moitas familias saíron da casa para vir pasar esta emocionante excursión polo Monte Vixiador, donde todos fixemos un viaxe pola historia e coñecemos moitas lendas e sucesos prehistóricos, ademais de pasar un bo rato todos xuntos. Primeiro adentrámonos no Neolítico, donde visitamos moitas mámoas, que son una construcción formada por 7 pedras e unha cubrindoas donde enterraban as persoas hai uns 6.000 anos. Logo adiantamos 2.000 anos ata a Idade de Bronce, donde descubrimos petroglifos nas rochas e incluso calcamos un entre todos ( que quedará enmarcado na ANPA) e donde meu tío nos contou a lenda da Santa Compaña. Pouco despois adentrámonos na Idade do Ferro, e chegamos ata o Castro de Negros, un pobo derruido cunhas vistas impresionantes donde nos contaron a lenda da Moura con forma de serpe, na que moitos mozos morreron intentanto desencadeala do seu feitzo, e as "camas" onde na lúa chea se tumbaban os nenos e maiores para curarse das enfermidades que ninguén daba curado.
Claro que, despois de viaxar o pasado e camiñar tanto, abríusenos o apetito, e fomos comer ao monte Vixiador. Pola tarde, os rapaces fomos o zoo, donde fixemos unha visita aos animais e xogamos no parque durante horas e horas, e nos empapamos porque este parque estaba cheo de charcos, xa que chovera antes.
viernes, 15 de abril de 2011
Excursión ao Río da Fraga
O pasado 9 de Abril algúns nenos e os seus pais do colexio fixemos unha excursión organizada pola A.N.P.A: Unha excursión a un río que atravesa unha fraga, en Moaña.
Todos os alí presentes fixemos unha camiñata atravesando a fermosa fraga, que a dicir verdade un pouco parecía un bosque encantado. Iso si, sempre acompañados polo río.Foi unha ruta preciosa.
Logo fomos a comer a un prado no que había un fermoso lago: O lago Castieira. O prado era precioso, estaba cheo, iso si, de ourizos e árbores, e algunha que outra cagada de cabalo. O lago era moi bonito e tiña moitos patos e peixes e... incluso unha nena acuática! Porque Aldara (non eu, unha de 1º curso de primaria) caeu en toda a auga. E ademais Noel filmouno en vídeo. Outra anéctota foi a dos rapaces de 2º e 3º, que nos querían encher con caca de cabalo. Por sorte, nos contraatacamos con ourizos das castañas, e nos salimos gañando da batalla.
Logo dimos unha volta polo parque, e entramos nunha reserva donde cuidan animais enfermos para logo deixalos en liberdade. E atopamos... moitísimos tréboles de catro follas! Si, si, había mogollón. Que sorte!
A excursión foi superchula, aquí vos deixo unhas fotos para que comentedes, pero para saber o guay que estaba teríades que estar alí.
Todos os alí presentes fixemos unha camiñata atravesando a fermosa fraga, que a dicir verdade un pouco parecía un bosque encantado. Iso si, sempre acompañados polo río.Foi unha ruta preciosa.
Logo fomos a comer a un prado no que había un fermoso lago: O lago Castieira. O prado era precioso, estaba cheo, iso si, de ourizos e árbores, e algunha que outra cagada de cabalo. O lago era moi bonito e tiña moitos patos e peixes e... incluso unha nena acuática! Porque Aldara (non eu, unha de 1º curso de primaria) caeu en toda a auga. E ademais Noel filmouno en vídeo. Outra anéctota foi a dos rapaces de 2º e 3º, que nos querían encher con caca de cabalo. Por sorte, nos contraatacamos con ourizos das castañas, e nos salimos gañando da batalla.
Logo dimos unha volta polo parque, e entramos nunha reserva donde cuidan animais enfermos para logo deixalos en liberdade. E atopamos... moitísimos tréboles de catro follas! Si, si, había mogollón. Que sorte!
A excursión foi superchula, aquí vos deixo unhas fotos para que comentedes, pero para saber o guay que estaba teríades que estar alí.
miércoles, 13 de abril de 2011
Máis excursións no colexio!!!
Pois si, amigos, os pasados días 7 e 8 de Abril tivemos no colexio dúas excursións. Interesados? Mirade:
O xoves día 7 fomos a ESAD a acompañar os de 4º curso a represantar unha obra de teatro. A obra chamábase "O espíritu do bosque", unha obra que trata das cousas polas que pasa un bosque enteiro: Dende leñadores, ecoloxistas, clases con rapaces... E que tamén ten humor. Houbo ademáis dúas obras doutros colexios, as dúas xa coñecidas: "Historia dunha sobreira" e... "Mamasiña, que medo!". Si, si, esa obra foi a que representamos David G, David D., Aroa, Lola e eu cando fomos ao concurso de Lectura!!!
Nós facíamos de decorado, vestindo de trasnos, flores, setas, pinos... Foi moi divertido.
Se queredes saber máis desta obra premede aquí.
O día seguinte fomos a Pontevedra, a un museo. Alí ensinárnonos moitas cousas dunha forma moi divertida: rechando unha ficha sobre as diferentes salas. Tiñamos que buscar obxectos, ou sacar conclusións... Sobretodo había que observar e escoitar. Había sobretodo cousas que utilizaban na antigüedade coma muíños, puntas de lanzas e de espadas, machadas de pedra, agullas, unha vasilla de cerámica, restos dunha áncora etc....Había unha habitación que era coma o despacho de Méndez Núñez, tamén unha sala que semellaba a sala de oficiais da Fragata Numancia. Vimos varias salas con distintas maquetas: Da Fragata Numancia, dunha embarcación vikinga, tamén a da Santa María (coñecida como "A Galega") que é o barco co que Colón chegou a América no ano 1.492. Tamén foi moi divertido e interesante.
Mirade este Kizoa do museo:
O xoves día 7 fomos a ESAD a acompañar os de 4º curso a represantar unha obra de teatro. A obra chamábase "O espíritu do bosque", unha obra que trata das cousas polas que pasa un bosque enteiro: Dende leñadores, ecoloxistas, clases con rapaces... E que tamén ten humor. Houbo ademáis dúas obras doutros colexios, as dúas xa coñecidas: "Historia dunha sobreira" e... "Mamasiña, que medo!". Si, si, esa obra foi a que representamos David G, David D., Aroa, Lola e eu cando fomos ao concurso de Lectura!!!
Nós facíamos de decorado, vestindo de trasnos, flores, setas, pinos... Foi moi divertido.
Se queredes saber máis desta obra premede aquí.
O día seguinte fomos a Pontevedra, a un museo. Alí ensinárnonos moitas cousas dunha forma moi divertida: rechando unha ficha sobre as diferentes salas. Tiñamos que buscar obxectos, ou sacar conclusións... Sobretodo había que observar e escoitar. Había sobretodo cousas que utilizaban na antigüedade coma muíños, puntas de lanzas e de espadas, machadas de pedra, agullas, unha vasilla de cerámica, restos dunha áncora etc....Había unha habitación que era coma o despacho de Méndez Núñez, tamén unha sala que semellaba a sala de oficiais da Fragata Numancia. Vimos varias salas con distintas maquetas: Da Fragata Numancia, dunha embarcación vikinga, tamén a da Santa María (coñecida como "A Galega") que é o barco co que Colón chegou a América no ano 1.492. Tamén foi moi divertido e interesante.
Mirade este Kizoa do museo:
jueves, 17 de marzo de 2011
Slide's de Bilbao!
Como vos dixen, aquí tedes os Side's do meu viaxe a Bilbao estes Carnavales... Espero que vos gusten, tanto os Slide's como os lugares que a continuación veredes:
Aquí tedes o Slide coas fotos de Burgos, onde paramos polo camiño:
Este Slide vai sobre Santimamine e o Bosque Pintado:
E este Slide vai sobre Leioa, onde nos aloxábamos e sobre Portugalete, Getxo e outros pequenos pobos donde se canta a canción: De Santurce a Bilbao. ( De ahí o título do Slide)
Aquí tedes o último día: O que fomos a Bilbao.
domingo, 13 de marzo de 2011
Viaxe a Bilbao!!!!
Ola a todos de novo!!! Como quizáis xa sabedes se vístedes a anterior nova, neste entroido fomos de viaxe a un novo sitio... Bilbao!!! Alí, eses cinco días pasámolo xenial, mirade o que fixemos:
·O peor de todo foio longo viaxe ( 6 horas ), pero entretuvímonos bastante mirando o verde de Bilbao e o branco de Galiza (Si, por aquí todos os montes estaban nevados...), escoitando música e lendo libros interminables nas chairas de León...
·Fixemos unha parada en Burgos: Vimos a catedral, paseamos polas súas rúas e comimos unha pizza do lugar: O queixo, o xamón, o choirizo, o pan...
·Fomos de ruta polos inmensos bosques de Bilbao, para concretar máis, a Santimamine, unhas grandes montañas donde se practica expeleoloxía e se podía entrar na cova, e onde se atopaba o Bosque Pintado, un bosque cheo de color donde depende de donde te poñas, podes ver miles de figuras... Tamén fomos a un pobo: Gernika, onde estaba o Museo da Paz. Os prados de alí eran moi verdes, e as casas estaban restauradas e integradas na paisaxe...A xente bailaba un baile típico e celebraba o entroido.
· Logo disto fomos a cenar, coa posta de Sol no mar, a Bakio, un lugar donde hai una caseta nun monte que se alza no mar, unido a terra por unas cincocentas escaleiras polas que hai que subir para entrar. Nós non fomos porque estaba pechada, pero a comida do bar era moi rica, e este era precioso.
· Fomos ao ponte de Portugalete, un ponte que une o pobo de Guetxo con Santurce, os cales están separados pola ría. É unha ponte de ferro de 50 m. de altura, con 16 cablesantes que transportan a barquilla colgante, que leva os coches e as persoas dun lado a outro ( Resulta que os quilometros que fixo a barquilla indo e vindo na súa hitoria era como dar 31 voltas a Terra. Todo isto averiguámolo cando subimos arriba e atravesamos a ría pola parte superior do ponte, donde uns altavoces explicaban toda a súa hitoria. Tamén dicían, por exemplo, que varios pilotos pasaran co avión por debaixo do cablesante do ponte, recibindo como premio unha multa da autoridade. As vistas dende alí eran preciosas, e as rúas outro tanto, con tantos carrís bicis...
·Logo fomos ao porto vello de Gexto, un pobo pequeno a beira do mar, cheo de callexóns intrigantes e casas moi antigas... Alí foi donde patinei por primeira vez en patíns... de noite!!!
·E por suposto, tamén estivemos en Bilbao, e visitamos o famoso museo Guggenheim, e as súas inmensas obras. Había esculturas de todo tipo, por exemplo unha araña no medio do río, o can de flores a tamaño xigante xenial conservado da entrada... Recorrimos o casco vello da cidade dun lado a outro. Por alí tamén reinaba o carril bici, xunto co tranvía e o metro, donde montamos para volvar a casa. Alí tentei manter o equilibrio de pé mentres este circlaba a toda velocidade, e parecía que facía salto de esquí. Tédelo que probar, de verdade.
· O resto foi recorrer o pobo donde nos aloxábamos, Leioa, tan confortáblemente na casa duns amigos de miña nai, con rúas bastante bonitas, parques de ancianons por todos lados, unha inmensa pista de profesionais das bicis para facer piruetas e varios paseos por campos e lagoas...
Na seguinte entrada, móstrovos os Slide's sacados deste viaxe. Son varios, porque disto sacamos moitas pero moitas fotos!!!
domingo, 20 de febrero de 2011
Subida ao monte Galiñeiro.
O pasado 20 de febreiro celebrouse unha camiñata para a defensa do monte Galiñeiro, donde pensan facer uns muíños de vento. Pero por suposto, iso non o vamos a permitir!!!
Deixamos o coche uns quilómetros antes e fómonos quentando. A camiñata ía empezar! O camiño era as veces moi pedregoso e deformado pola auga, e sobretodo tiña moitas costas. Pero é normal, porque nos atopamos subindo o monte Galiñeiro!!! Os chuvasqueiros e paraugas non paraban de ser utilizados, porque o tempo estaba alterado e chovía un tramo e paraba outro. Subimos douscentos metros, e, xa case no cumio, a néboa envolveunos completamente. Máis valía non separarse do grupo, porque con esa inmensa nube blanquecina un podíase perder.
Algúns tiveron que abandonar pola dificultade do camiño... Pero nós seguimos ata o final!!! Chegamos cansos, pero xusto entón...saliu o sol!!! Dende o cumio víase todo Vigo e a súa inmensa ría! Era un panorama precioso. Alí leron un discurso e a verdade daba moita pena converter iso nun horrible campo eólico. Despois de repor forzas cun bocata e chocolate, a baixada empezamos e o sol desapareceu deixando chuvia. Baixamos por outro camiño, e o descenso non foi nada fácil porque a terra estaba bastante enchoupada, pero coa compañía dunhas amigas, pasamos unha menos cansante volta.
Ao chegar estabamos a mar de fatigados, pero moi felices de facer esta fermosa ruta e por intentar salvar o monte, a pesares de ter a compañía incansable da choiva e da néboa, e, iso si, un montón de cans!!!!
domingo, 13 de febrero de 2011
Excursión a praia de Menduíña
Foi o pasado día 12 de Febreiro. Está no Morrazo, preto de Cangas, e son unas praias medianas separadas por varios kilómetros de rocha. Teñen grandes olas e, no monte de ali, hai vistas preciosas da ría.
Nós tumbamonos nunhas rochas ben altas, porque a marea na praia era bestial. Estaba a praia toda cuberta por area mollada, e unhas olas que parecian bombas da ETA cando chocaban coas rochas. A explosión de unha grande era un expectáculo.Alí estábase xenial, e escoitando o mar, lendo, escoitándo música ou imaxinando aventuras pasóusenos o tempo voando. Quen o ía dicir!
Logo subimos ao monte, donde hai mais toxos case que herba. Pero despois de meternos por camiños tan pequenos que case estaban ocultos, chegamos a unhas rochas donde se vía unha preciosa panorama da ría. Moitas desas rochas estaban gastadas pola auga durante miles de anos, e había pozas moi grandes e raras, pero o curioso é... Que iso era o cumio da montaña, onde non debería chegar a auga!!! Raro, eh?
Fomos moito tempo e gustounos moito, e supoño que, se sodes dos que queredes saltar olas e surfear, esa praia gustarabos! E senón, para relaxarse tamén está que nin pintado.
sábado, 5 de febrero de 2011
Todo se amontona no colexio!
Pois si, amigos, todo se amontona porque estes días estamos a ter varios eventos importantes, mirade que clases tivemos esta semana!:
Bueno, non foi esta semana, pero foi o venres pasado, e tamén hai que incluilo, porque o día da paz e moi importante. A súa festa celebrouse no salón de actos e vimos de todo: Unhas editoriais ecóloxicas, poemas, cancións, obras de teatro... Pero aire fresco agradecíase, xa que estábamos algo apretuxados. Por iso logo fomos ao patio a cantar as cancións que aprendimos de memoria.
Pero logo chegaron as excursións (Por fin! Había tempo que non íamos a unha!). E non foi outra cousa que... dúas seguidas! Si, si, dúas seguidas. O día 3 fomos ao casco vello de Vigo, pero faláronnos... en inglés! Era unha especie de competición de haber quen coñecía máis o casco vello en ingés, e pasámolo xenial, xa que ía cos meus amigos no meso grupo: <<The Crazy Pirates>> (Os piratas tolos). O seguinte día, o 4 de Febreiro, fumos a ver unha ópera bufa o teatro de Caixanova. Dous días de saídas!
Por se fora pouco, o da Paz todavía non acabou, porque a semana que ven tócanos ler a editorial ecolóxica e facer o debate dos alimentos tranxénicos! Vaia! parece que todo se amontoou para agora!
lunes, 31 de enero de 2011
Excursión a Poza da Moura
Ola! Esta vez preséntovos o primeiro viaxe dende que teño o blog (Claro que xa fixen máis antes) e que é a unha fervenza en Domaio, de camiño a Cangas. Inda que chegar a ela e algo complicado, é moi bonita, as vistas da ría de Vigo son preciosas e para bañarse no verán está xenial (O que pasou e que eu tiña ganas de meterme igual, así que resbalei e alá me fun).
Trata dun pequeno muíño polo que pasa a auga, aínda que está abandonado, dun río. Seguindo por ese camiño atópaste cun ponte,o cal atravesa o mesmo río que xusto alí, nese punto, convértese nunha pequena fervenza cunha poza perfecta para bañarse. Alí hai grandes pedras nas que da agusto tomar o sol, e se queredes relaxarvos coa natureza, e totalmente recomendable.
Mirade este Slide para saber máis como era:
Suscribirse a:
Entradas (Atom)